WSZYSTKO ZACZĘŁO SIĘ
         DOKŁADNIE 100 LAT TEMU...

        W roku 1902 Henryk Sienkiewicz wprowadził się do majątku ziemskiego w Oblęgorku, który otrzymał w podzięce od Narodu Polskiego w roku 1900. W posiadłości tej, tuż przy drodze prowadzącej do pałacu Sienkiewiczów tryskało niewielkie źródełko!!! Woda w nim, koloru seledynowego, "szczawo kwaśna, bardzo przyjemna w smaku, posiadająca własności zdowotne"., według opinii ówczesnych specjalistów mogła nie tylko dorównać importowanym wodom zagranicznym, lecz z powodzeniem zastąpić je na rynku krajowym. Wyborny smak tej wody oraz "własności dyetetyczne zwróciły na nią uwagę lekarzy hygienistów".
Eksploatację żródła, które na cześć bohatera "Quo Vadis" nazwano "Ursus" rozpoczęto wiosną 1902 roku.       Pomysłodawcą rozlewni "wody oblęgorskej", był nie kto inny, jak sam Henryk Sienkiewicz. Zaledwie rok później woda ta została uhonorowana "Wielkim Medalem Srebrnym" na wystawie higieniczno spożywczej w Łodzi, natomiast w roku 1904 zdobyła Złoty Medal na międzynarodowej wystawie w Paryżu.
Przez wiele lat żródło pozostawało w zapomnieniu, aż w roku 2002 staraniem Wyższej Szkoły Ubezpieczeń w Kielcach przywrócone zostało spragnionym.
Dokładnie w setną rocznicę założenia "spółki oblęgorskiej" VIEVITA sp. z o.o. postanowiła kontynuować tradycje sienkiewiczowskie, budując nowoczesną rozlewnię na bazie źródła "Ursus".
Współczesne technologie potrafią jeszcze lepiej wysublimować smak oraz walory zdrowotne wody, która  nosi nazwę "POLSKIE ŹRÓDEŁKO".